Kolejny młody człowiek wyczynowo uprawiający sport odszedł w zaświaty. Kolejny wielki dramat. Miesiąc temu zmarł na boisku włoski piłkarz, później w szoku znalazła się cała Norwegia, kiedy dotarła z USA wiadomość o nagłej śmierci najlepszego pływaka tego kraju. Dzisiaj ze światem pożegnał się 32-letni polski kolarz, dzień po zakończonym wyścigu, w niebywałych okolicznościach: w kościele na uroczystości Pierwszej Komunii swojej chrześnicy. Dlaczego doszło do tych ogromnych dramatów? Ciekawe, że w świecie wyjątkowo wyszukanych policyjnych technik operacyjnych oraz wszechobecnego dziennikarstwa śledczego nagłe zejścia młodych osobników wyczynowo zajmujących się sportem owiane są mgłą tajemnicy. Tłumaczenia medyków o wrodzonych wadach czy przeciążeniach sercowych jawią się jako szczyt zakłamania z solidarnym uciekaniem od współodpowiedzialności ze strony lekarzy. Wszak oni na co dzień uczestniczą w maksymalnym przygotowaniu zawodowych sportowców do startów. Z kolei dla nikogo nie jest tajemnicą, iż tzw. wspomaganie organizmów w tej dziedzinie życia istniało niemal od zarania. Tyle tylko, że w różnych czasach przybierało różne formy. Dzisiaj jest to masa przeróżnych pigułek, hormony zwierzęce, przetaczanie krwi i inne najbardziej wyszukane formy dopingu. Tak tak, dopingu bo jest on wszechobecny w sporcie zawodowym. Jeśli jest to niezbędny warunek na osiągnięcie największych sukcesów – trudno, walka przeróżnych międzynarodowych organizacji z nagannym zjawiskiem zawsze będzie przegrana, jako że medyczni szarlatani o krok wyprzedzali i będą wyprzedzać ich ścigających. Chcielibyśmy jednak wiedzieć, czy główni bohaterowie świadomie przyjmują podawane im “odżywki” często – ostatnio, jak widzimy, nader często – doprowadzające do tragicznych odejść w zaświaty czy też są niezaznajomieni z ewentualnymi najgorszymi konsekwencjami tych już wpisanych w zawodowy sport praktyk? Bo jeśli są to zgony częściowo na własne życzenie dramatyczne opisy zejść towarzyszyły nam i będą towarzyszyć w przyszłości. Jeśli jednak współcześni gladiatorzy (bezwzględna walka o sportowy sukces w sumie niewiele się różni od tej historycznej rywalizacji) nie mają do końca pojęcia o skutkach przyjmowania zabójczych mikstur zwiększających wydolność organizmu to już mamy do czynienia ze zbrodnią! I na to pytanie chcielibyśmy dostać odpowiedź: czy tragiczne śmierci młodych sportowców to efekt systematycznego, świadomego samounicestwiania się czy też najgorszy z możliwych skutek pracy wyjątkowo bezwzględnych medyków pomagających w osiągnięciu maksymalnej dyspozycji?

Leszek Pieśniakiewicz

meritum.us

W niedzielę zmarł nagle wielokrotny medalista mistrzostw Polski w kolarstwie przełajowym, 32-letni Marek Cichosz. W ostatnich pięciu sezonach był zawodnikiem Legii.

Śmierć nastąpiła niespodziewanie, w kościele w miejscowości Borzytuchom w powiecie bytowskim podczas uroczystości pierwszej komunii świętej jego chrześnicy, córki innego kolarza Radosława Czapli. W przeszłości Cichosz ścigał się z nim w barwach LKS Baszta Bytów.

Urodził się 9 czerwca 1979 roku. Jako zawodnik specjalizował się w kolarstwie przełajowym. Dwukrotnie (2006, 2007) był mistrzem Polski w kategorii elita, dwa razy zdobywał srebrne medale (2009, 2011) i trzykrotnie zajmował trzecie miejsce (2003, 2008, 2010). W 2007 roku był srebrnym (indywidualnie) i brązowym (w drużynie) medalistą wojskowych mistrzostw świata.

Jeszcze w sobotę startował w szosowym Małopolskim Wyścigu Górskim, ale nie ukończył ostatniego etapu z metą w Gliczarowie, rozgrywanego w bardzo trudnych warunkach.

Pozostawił żonę i dwójkę dzieci.

Wielki dramat, kolejna śmierć młodego człowieka, zawodowego sportowca. Czy musiało do niej, jak i poprzednich niespodziewanych zgonów, dojść? Na to pytanie mogą odpowiedzieć tylko medyczni szarlatani – często nawet z naukowymi tytułami – na co dzień towarzyszący bohaterom aren i stadionów.

LP meritum.us, PAP

Szykuje się komunikacyjny horror, pozamykane zostaną szkoły, uczelnie, teatry, muzea.

Miał być cywilizacyjny skok i test na sprawność państwa. Okazało się, że egzamin, jakim były przygotowania do Euro 2012, zdali głównie prywatni przedsiębiorcy. Państwo w znacznej mierze zawiodło – wynika z raportu „Rz” przygotowanego na miesiąc przed rozpoczęciem turnieju (8 czerwca gramy pierwszy mecz z Grecją).

Według spółki PL.2012, koordynującej przygotowania do mistrzostw, nie udało się zrealizować 1/8 inwestycji, wartych aż 13 mld zł – głównie tych, gdzie inwestowało państwo.

Największą porażką jest infrastruktura. Żadna z dróg, którymi zgodnie z deklaracjami z 2008 r. kibice mieli podróżować po Polsce, nie zostanie w całości wybudowana ani zmodernizowana. Na pierwszy plan wysuwa się budowa kluczowego odcinka autostrady A2 do Warszawy, który zgodnie z wielokrotnymi deklaracjami byłego ministra infrastruktury Cezarego Grabarczyka i obecnego szefa resortu transportu Sławomira Nowaka miał być przejezdny w czerwcu. Gotowe nie będą również autostrady A1 i A4. Do porażki przyznają się nawet politycy koalicji. – Żadne z miast gospodarzy nie będzie mieć ze sobą bezpośredniego, nowego połączenia zarówno drogowego, jak i kolejowego – mówi Janusz Piechociński (PSL), wiceszef Sejmowej Komisji Infrastruktury.

W efekcie zagranicznych kibiców czeka komunikacyjny horror. Np. przejechanie z Warszawy do Wrocławia (335 km) zajmie około sześciu godzin. Na zachodzie Europy podobny dystans pokonuje się w dwie i pół godziny.

Lepiej poradziły sobie samorządy. Gotowe są najważniejsze obiekty, czyli stadiony. Choć i tu nie obyło się bez wpadek – obiekty w Poznaniu i Wrocławiu okazały się w sumie o niemal 300 milionów droższe, niż planowano. – Problem w tym, że nadal nie wiadomo, jak mają one funkcjonować po mistrzostwach – zwraca uwagę Jacek Bochenek, ekspert ds. Euro 2012 z Delloite Polska. W Warszawie wokół stadionu straszy pustka – nie powstały zapowiadane inwestycje, m.in. hotele czy centra konferencyjne.

Mimo tego także tutaj widać przewagę samorządów – w miastach gospodarzach Euro 2012 w okolicach stadionów rozbudowano lotniska i drogi. To jednak marna pociecha w sytuacji, gdy na czas mistrzostw pozamykanych zostanie tam wiele szkół, uczelni, teatrów czy muzeów.

Z przygotowaniami najlepiej poradziły sobie prywatne firmy. W miastach, w których będą rozgrywane mecze, powstało niemal 30 nowych hoteli. Na pobyt w Polsce zdecydowało się aż 13 z 16 finalistów turnieju. Operatorzy telefonii komórkowych, spodziewając się nawet miliona kibiców, powiększyli pojemności sieci.

Jarosław Stróżyk

—ais, ako, adw, łd

Rzeczpospolita

Pierwsza Dama Ameryki weźmie udział w ceremonii otwarcia Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012 w Londynie.

Niestety do Londynu nie pojadą córki prezydenckiej pary, 13-letnia obecnie Malia i 10-letnia Sasha – informuje w oficjalnym komunikacie Biały Dom. Inna sprawa, po co miałyby jechać na ceremonię otwarcia letnich igrzysk olimpijskich w stolicy Wielkiej Brytanii? Chyba li tylko na krajoznawczą wycieczkę.

Według informacji rzecznika rządu, Michelle Obama stanie na czele oficjalnej delegacji Stanów Zjednoczonych, której pełny skład poznamy za kilka tygodni.

Wczoraj prezydent Barack Obama z małżonką gościli w Waszyngtonie premiera Wielkiej Brytanii Davida Camerona oraz jego żonę Samanthę.

Ceremonia otwarcia Igrzysk XXX Olimpiady odbędzie się 27 lipca.

BeKa

meritum.us

Nowa seria,

nowy nominał

Polonia Warszawa to pierwsza drużyna, która znalazła się na monetach NBP otwierając nową serię okolicznościową: „Polskie kluby piłkarskie”. W ten sposób Narodowy Bank Polski będzie honorował kluby, które w znaczący sposób zapisały się w historii polskiego sportu, a ich tradycje sięgają 100 lat. W listopadzie 2011 roku setną rocznicę swojego powstania świętuje zasłużony warszawski klub „Czarnych Koszul”. Srebrne monety „Polonia Warszawa” mają niespotykany do tej pory w polskiej numizmatyce nominał 5 zł.

Rewers monety srebrnej pięciozłotowej przedstawia piłkarza oraz logo Polonii. Głównym motywem awersu jest kontur piłki nożnej z wkomponowanym orłem – godłem Polski. Na rewersie monety dwuzłotowej znajduje się zawodnik kopiący piłkę, a w tle – wizerunek fasady budynku Polonii Warszawa oraz herb klubu. Moneta srebrna została wybita w 50 tysiącach egzemplarzy, natomiast nakład monety ze stopu Nordic Gold wyniósł 800 tysięcy sztuk. NBP wielokrotnie emitował monety związane z wydarzeniami piłkarskimi, a w przyszłym roku planuje wybić monety z okazji Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej Euro 2012.

Monety zostały wprowadzone do obiegu dziś, w piątek 18 listopada 2011 r. Dwuzłotówkę można wymieniać w cenie nominalnej w kasach Oddziałów Okręgowych NBP. Natomiast monety srebrne zostały sprzedane na aukcji w systemie Kolekcjoner, osiągając cenę 60 złotych.

Więcej informacji o aukcjach, w tym wizerunki i opis monet, znajduje się na stronie serwisu internetowego www.kolekcjoner.nbp.pl (w zakładce Aukcje) oraz na stronie www.NBP.pl (w zakładce Banknoty i monety) pod adresem:

http://www.nbp.pl/home.aspx?f=/banknoty_i_monety/monety_okolicznosciowe/2011.html#14

Wszystkie monety emitowane przez NBP – w tym kolekcjonerskie – są prawnym środkiem płatniczym w Polsce.

***

Polonia Warszawa jest jednym z najstarszych klubów piłkarskich w Polsce. Została założona  w konspiracji w 1911 roku przez pierwszego kapitana drużyny Wacława Danhoff-Czarnockiego – działacza Polskiej Organizacji Wojskowej. Nazwa klubu w języku łacińskim znaczy Polska, a barwy klubowe to biało-czerwona tarcza otoczona wieńcem laurowym na czarnym, żałobnym tle ze względu na utraconą niepodległość.

Warszawski klub należał do pionierów futbolu na ziemiach polskich. W pierwszych rozgrywkach o mistrzostwo Polski w 1921 roku poloniści zajęli drugie miejsce, ustępując tylko Cracovii. Polonia Warszawa była jednym z założycieli polskiej ligi piłkarskiej w roku 1927. W latach 1928-1939 prezesem Polonii był jeden z najbliższych współpracowników Józefa Piłsudskiego, późniejszy Wódz Naczelny Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie generał Kazimierz Sosnkowski. Zapalonym kibicem Polonii był Adolf Dymsza.

W czasie Powstania Warszawskiego stadion stał się areną ciężkich walk z Niemcami i ulega zniszczeniu. Do legendy polskiego sportu przeszło zwycięstwo polonistów w pierwszych powojennych rozgrywkach w 1946 roku, nazwane „mistrzostwem na zgliszczach stolicy”. Piłkarze w czarnych koszulach nie należeli do faworytów rozgrywek ze względu na wyjątkowo trudne warunki funkcjonowania klubu w zburzonym mieście. Wygraną polonistów odebrano jako symbol odbudowy Warszawy.

W akcie zemsty za niepodległościowe tradycje Polonię przekazano w 1951 roku Polskim Kolejom Państwowym, najmniej zamożnemu „sponsorowi” sportowemu w PRL, którego zadaniem było zmarginalizowanie najpopularniejszego wówczas warszawskiego klubu. Rok później Czarne Koszule spadają do II ligi, ale w tym samym roku wygrywają Puchar Polski, pokonując w finale przy stadionie Wojska Polskiego lokalnego rywala – Legię Warszawa. Dumie stolicy, jak nazywają do dzisiaj swój klub fani Polonii, kibicowało na meczach w latach 60., pomimo gry w III lidze, 20 tysięcy warszawiaków. Do Ekstraklasy, po 41 latach tułaczki w III lidze, Polonia powraca dopiero po upadku komunizmu, by w 2000 r. sięgnąć po kolejny tytuł mistrza Polski.

Monika Mularz-Dobrowolska
Starszy specjalista ds. komunikacji społecznej
Narodowy Bank Polski
Oddział Okręgowy w Rzeszowie
ul. 3 Maja 12
35-959 Rzeszów
tel. +48 17 860 62 38
faks. +48 17 852 19 39
kom. +48 693 400 621

Partykularne interesy polityczne, będące kanwą wzięcia przez Prawo i Sprawiedliwość w obronę i danie moralnego wsparcia bandytom mieniącym się piłkarskimi kibicami zaczyna skutkować eskalacją skandalicznych zachowań kiboli. Szalona wręcz nietolerancja połączona z kryminalnymi występkami powolutku zaczyna nawet towarzyszyć meczom wręcz… podwórkowym. Akty chamstwa, demonstracja dzikiej agresji czy wandalizmu przestają być tylko i wyłącznie tłem meczów narodowej reprezentacji czy też potyczek ligowych bądź występów konkretnych drużyn w europejskich pucharach. Teraz chuligani przyodziani w klubowe akcesoria dają pokaz swych niebywałych “możliwości” nawet podczas meczów dzieci. Jak miało to choćby miejsce w niedawnym derbowym pojedynku w Warszawie pomiędzy zespołami 9-latków. No to PiS się doczekało: w Polsce zaczynają mieć miejsce incydenty z udziałem kiboli nie mieszczące się wręcz w głowie!

A tak zupełnie na marginesie, niby bez najmniejszego związku z tematem, niemniej wnikliwy Czytelnik znajdzie korelacje przyczynowo-skutkowe. Oto najnowszy kawał z kraju nad Wisłą, ściślej: z podwawelskiego grodu, a jeszcze ściślej: z Kopca Kościuszki. Tam właśnie ma siedzibę Radio RMF FM, które “sprzedało” żarcik na czasie. Pytanie: Jaki jest na dzień dzisiejszy największy szczyt bezczelności w Polsce. Odpowiedź: zagłosować na PiS i wyjechać z kraju. Tak więc teraz już wiemy, dlaczego Prawo i Sprawiedliwość cieszy się ogromną popularnością wśród chicagowskiej Polonii. No bo myśmy już wyjechali…

Leszek Pieśniakiewicz

meritum.us

Kilkudziesięciu kiboli Legii doprowadziło do przerwania meczu 9-latków ze szkółek piłkarskich Legii i Polonii Warszawa. Pod adresem młodych piłkarzy posypały się wyzwiska, poleciały petardy. Na szczęście nad całą sytuacją zapanował sędzia, który przerwał spotkanie.

Spotkanie UWKS Legii Bemowo z Polonią Warszawa z pewnością pozostanie na długo w pamięci młodych piłkarzy. Na trybunach oprócz dopingujących swoje pociechy rodziców pojawili się kibole Legii. W kierunku młodych polonistów posypały się obelgi i przekleństwa. Podchmielona grupa odpalała race, poleciały też petardy.

- Mieliśmy do czynienia z grupą 60 kiboli, bo trudno nazwać ich kibicami – mówi Bartłomiej Gołębiewski, trener młodych piłkarzy Polonii. - Do chłopaków adresowano różne teksty typu “matka cię nie kocha, bo zapisała cię do Polonii” albo, że są downami - żali się trener.

Skandaliczne zachowanie kiboli wywołało reakcję sędziego prowadzącego mecz. Jednak krewcy chuligani nic sobie nie robili z upomnień i po chwili arbiter, ze względu na bezpieczeństwo dzieci, musiał zakończyć spotkanie. – Odpalili kolejną racę, którą rzucili za bramkę naszego bramkarza. Zszokowany mały chłopiec stał i patrzył się na to wszystko. Ja sam jako trener nie wiedziałem, co mam zrobić - relacjonuje Gołębiewski.

Jak zgodnie podkreślają przedstawiciele obu klubów i policji do tego typu wybryków na meczach kilkuletnich dzieci nigdy wcześniej nie dochodziło.

- Spożywanie alkoholu, jak i odpalanie rac jest nielegalne. A tym bardziej myślę, że takie małe dzieci jeżeli słyszą wyzwiska w swoim kierunku, to nawet już nie patrząc przez pryzmat prawa, ale takiego ludzkiego podejścia, to skandal i te osoby, które to uczyniły, powinny się przede wszystkim wstydzić – mówi młodszy inspektor Maciej Karczyński ze stołecznej policji.

Sprawę bada stołeczna policja. Głównym dowodem w sprawie, oprócz zeznań świadków, jest filmik zamieszczony w internecie przez jednego z rodziców.

tvn24.pl

zadyma na meczu 9-latków w amatorskim zapisie jednego z rodziców – kliknij tu oraz popis tych samych bezmózgowych kiboli na meczu Legii z Hapoelem Tel Awiw – tutaj

Hordy bezmózgowych bandytów wmieszane w tłum prawdziwych kibiców nie dają za wygraną w wojnie, wypowiedzianej im przez premiera aktualnego wciąż rządu RP – Donalda Tuska. Szczególne środki ostrożności z maksymalną mobilizacją służb bezpieczeństwa na piłkarskich meczach ukróciły – na jak długo? – akty niebywałego wandalizmu i bójek na trybunach, za to nasiliła się demonstracja głupoty, chamstwa oraz nacjonalizmu pomieszanego z ksenofobią i rasizmem. Rozwydrzenie przyodzianych w klubowe emblematy kiboli zdaje się nawet narastać, bo i niespodziewanie mają sojusznika, obiecującego otworzenie w przyszłości nad ich głowami parasola ochronnego. Mianowicie tenże konflikt bandytyzmu z literą prawa w sposób wyjątkowo cyniczny stara się wykorzystać w swojej kampanii wyborczej Prawo i Sprawiedliwość. Nawet bez jakichkolwiek ogródek prezes prawicowej partii o skrajnie populistycznym programie (dziwoląg na skalę światową, bo i następuje tu podwójne zaprzeczenie) Jarosław Kaczyński podjudza stadionowych bandytów przeciwko innemu prezesowi – Rady Ministrów. Niebywałe, ale wespół z całym PiSowskim dworem mistrz słowa ze sztandarową oczywistą oczywistością (czyli dosłownie: nic nie jest oczywiste) zbratał się ze zwykłymi chuliganami! Najwyraźniej licząc, iż być może w ten sposób pozyskany nowy elektorat będzie języczkiem u wagi w walce o władzę. No i czujący wiatr w plecy durnie mieniący się kibicami w ostatni czwartek zademonstrowali światu kolejny odcinek z serialu “Polaków rasistowski portret własny”. Mianowicie podczas meczu Ligi Europy w Warszawie, pomiędzy miejscową Legią i Hapoelem Tel Awiw wywiesili na trybunach ogromnych rozmiarów transparent JIHAD LEGIA. Prowokatorzy dobrze zdawali sobie sprawę, iż migawki z rzeczonego meczu obiegną cały świat, wywołując powszechną konsternację. Europa zdaje się być mocno zaniepokojona, jako że za osiem miesięcy Polska będzie współgospodarzem mistrzostw Starego Kontynentu, a podobne akty szowinizmu i nacjonalizmu mogą zepsuć atmosferę piłkarskiego święta. Reszta globu z kolei zamarła w przerażeniu, bo hasło-symbol islamskiego terroryzmu niespodziewanie miałoby się cieszyć popularnością w chrześcijańskim kraju, jakim zawsze była i póki co jest Polska. Powie ktoś, że wszelkiej maści ekstremistów czy najzwyklejszych świrów nie brakuje pod żadną szerokością geograficzną i nie ma co przywiązywać większej wagi do pojedynczych przypadków eskalacji głupoty połączonej z brakiem podstawowej wiedzy. No i pewnie miałby rację, gdyby tej naprawdę marginalnej, ale bardzo demonstracyjnej grupy społeczeństwa nie popierała największa opozycyjna partia w kraju nad Wisłą. Wszak w takim wypadku odpowiedzialność za rodzimy “Jihad” niestety rozciąga się także na Kaczyńskiego Jarosława i spółkę.

Leszek Pieśniakiewicz

meritum.us

Śródmiejska prokuratura rejonowa wyjaśnia okoliczności incydentu, do którego doszło w czwartek wieczorem podczas meczu Legii Warszawa z Hapoelem Tel Awiw. Na trybunie zajmowanej przez fanów Legii pojawił się wielki transparent „Jihad Legia”.

– Prowadzone jest postępowanie sprawdzające z art. 256 Kodeksu karnego, mówiącego o propagowaniu faszyzmu lub totalitaryzmu. Grozi za to kara grzywny lub do dwóch lat więzienia. Materiały w tej sprawie przekazała prokuraturze stołeczna policja – poinformowała rzeczniczka prokuratury okręgowej Monika Lewandowska.

Prokurator ma teraz formalnie 30 dni na podjęcie decyzji, czy w tej sprawie zostanie wszczęte śledztwo.

Do incydentu doszło podczas rozgrywanego w Warszawie meczu Ligi Europejskiej. Legia wygrała z Hapoelem Tel Awiw 3-2. Tuż przed spotkaniem na trybunie zajmowanej przez najbardziej zagorzałych fanów stołecznego klubu pojawił się wielki transparent „Jihad Legia”. Napis wykonano czcionką stylizowaną na alfabet arabski. Kibiców nie powstrzymały apele spikera o powstrzymanie się od zachowań o charakterze rasistowskim.

Mecz obserwował delegat UEFA, nie przerwał go i nie nakazał zdjęcia transparentu. Na razie nie wiadomo czy sprawę opisał w pomeczowym raporcie, zwracając uwagę na nieodpowiednie zachowanie kibiców. Jeśli tak klubowi grozi kara finansowa a nawet zamknięcie trybun. Decyzję o ewentualnym ukaraniu warszawskiego klubu podejmie Komisja Dyscyplinarna UEFA.

Po incydencie władze Legii zagroziły zakazami stadionowymi kibicom, którzy rozpostarli na trybunie transparent. Z kolei według Stowarzyszenia Kibiców Legii Warszawa – napis nikogo nie obrażał i miał oznaczać jedynie, że Legia to dla nich najwyższa wartość i będą o nią walczyć.

W kulturze islamu dżihad oznacza dokładanie starań i podejmowanie trudów w celu wzmocnienia wiary i islamu. Termin ten często jest jednak tłumaczony jako „święta wojna”. Do dżihadu nawiązuje też kilka organizacji o charakterze militarno-terrorystycznym – m.in. Palestyński Islamski Dżihad. Nazwa ta była też wykorzystywana przez libańską grupę Hezbollah. Islamscy terroryści spod znaku al Kaidy idą na śmierć akurat z tym słowem na ustach. Znaczenie Dżihadu jest więc na dzień dzisiejszy nazbyt wyraziste, jednoznaczne i budzące grozę.

lp meritum.us, PAP

Rewelacja piłkarskiego sezonu w Polsce, odkryty dla świata przez krakowską Wisłę, aktualny jeszcze gracz “Białej Gwiazdy”, Izraelczyk o polskich korzeniach Maor Melikson po trwających chwilę wewnętrznych rozterkach zadeklarował publicznie chęć występowania w reprezentacji biało-czerwonych. Wyjątkowo zdolny 26-latek nie miał prawa choćby w najczarniejszych wizjach przypuszczać, iż jego decyzja rozpocznie prawdziwą wojnę na słowa, z przywołaniem najgorszych przykładów z polsko-żydowskiej historii włącznie. W jego ojczyźnie nawet Meliksonowi grożono śmiercią, jako narodowemu zdrajcy. Z kolei wysuwane argumenty ewidentnie pokazywały, iż ze znajomością wspomnianej historii w Izraelu nie jest najlepiej. Szokujące, ale bezpośredni potomkowie ofiar holocaustu, o którym zresztą Żydzi przy każdej nadarzającej się okazji – a nawet i bez jakichkolwiek korelacji – maniakalnie wręcz przypominają światu, mają tak błędne wyobrażenie o dramatycznych dla nich w szczególności wydarzeniach II wojny światowej. Słowa oburzenia padały i rozpoczynała się walka o dobre imię Polski, kiedy amerykańscy dziennikarze używali sformułowań “polskie obozy koncentracyjne”. Okazywać miało się, iż obraźliwe dla nas przekłamanie wynikało z najzwyklejszego ignoranctwa. Jak jednak potraktować publiczne wygłaszanie podobnych tez przez izraelskiego trenera czy dziennikarza? Totalna żenada, niedouczenie czy też ostentacyjna demonstracja antypolonizmu? W dodatku skandaliczne groźby pod adresem świetnego piłkarsko chłopaka, z pozbawieniem go życia włącznie, dobitnie świadczą, iż rasizm, ksenofobia i nacjonalizm nie tylko w kraju nad Wisłą, ale i w Izraelu mają się dobrze.

Notabene chyba tylko z powodu słabej znajomości tematu nagonka na Meliksona rozpoczęła się dopiero teraz. Gdyby bracia w wierze naszego bohatera i aktualnie bożyszcze wiślackich kibiców nieco poszperali, grzebiąc w przedwojennych dokumentach, już wcześniej jego oraz drugiego Izraelczyka występującego w klubie z Reymonta - Dudu Bitona w najlepszym wypadku odesłano by na drugą stronę Błoń. Wszak w latach 30. ubiegłego stulecia żaden Żyd nie miał prawa przywdziać czerwonej koszulki z białą gwiazdą, bo to zastrzegał status Wisły. Z kolei w czasach likwidacji czysto etnicznych klubów w Polsce Cracovia ochoczo przyjmowała pod swe skrzydła piłkarskie sieroty z Maccabi czy Jutrzenki, czysto żydowskich krakowskich klubów. Wyjątkowo łatwo więc byłoby podciągnąć Wisłę pod klub hołdujący kiedyś filozofii może nie do końca antysemickiej, ale na pewno rasistowskiej. Stąd wręcz masochistycznie rozbierający na czynniki pierwsze dzieje minione ortodoksyjni nie w wierze, a w swych poglądach dzisiejsi Żydzi powinni zdecydowanie zabronić swoim rodakom reprezentowania tak niecnej drużyny, jaką zdaje się być “skażona złą historią” Wisła. Zły wybór złej reprezentacji zapoczątkowany został przez zły wybór klubu – Meliksona fatalny ciąg wypadków dla żydowskich szowinistów powinien od początku być ewidentny…

Leszek Pieśniakiewicz

meritum.us

Maor Melikson chyba nie spodziewał się, że jego chęć gry dla reprezentacji Polski rozpęta burzę. Izraelskie media donoszą, że piłkarzowi Wisły Kraków grożono śmiercią, a on sam z powodu stresu schudł w ostatnich dniach dwa kilogramy.

Izraelski portal walla.co.il informuje, że piłkarz otrzymał setki sms-ów i emaili, w których m.in. nazywano go zdrajcą i radzono, by nie wracał do Izraela, bo może zginąć.

- Ciśnienie, jakiemu Maor został poddany, spowodowało, że postanowił na razie nie grać ani w reprezentacji Polski, ani Izraela. Nie mógł uwierzyć w to, co na jego temat mówili ludzie. W ostatnich dniach schudł dwa kilogramy - powiedział w wywiadzie dla izraelskiej telewizji Sport 5 menedżer Meliksona Dudu Dahan.

26-letni piłkarz nie zagrał w czwartkowym meczu Pucharu Polski z Flotą Świnoujście (4:2). Dwa gole i dwie asysty zaliczył w nim jego rodak Dudu Biton.

“Wiem, że teraz Maor przeżywa trudne chwile, dlatego chciałem zadedykować tą wygraną, moje gole i asysty właśnie jemu” – oświadczył na oficjalnej stronie internetowej klubu Biton.

Pojawiły się jednak głosy, że Melikson może wkrótce opuścić Kraków. Zdaniem jego menedżera, interesowała się nim Majorka, ale Wisła nie zgodziła się na transfer. Włodarze mistrza Polski ponoć zakomunikowali Dahanowi, że jeśli w styczniu wpłynie dobra oferta, to sprzedadzą Izraelczyka.

- Na 60 procent Maor w styczniu zmieni klub. Ma kilka atrakcyjnych ofert – powiedział izraelskim mediom ojciec zawodnika.

O ewentualnej grze Meliksona dla Polski zrobiło się głośno we wtorek, kiedy prezes PZPN Grzegorz Lato poinformował, że piłkarz, którego matka urodziła się w Legnicy, złożył taką deklarację. W środę potwierdził to rzecznik prasowy Wisły Adrian Ochalik, ale w czwartek piłkarz oświadczył, że na razie nie wystąpi ani w izraelskiej kadrze, ani w biało-czerwonych barwach.

Sprawa odbiła się głośnym echem w Izraelu, a cała rozterki piłkarza nabrały charakteru politycznego. W izraelskich mediach wśród przeważających neutralnych i wyważonych opinii znalazły się też antypolskie wypowiedzi, m.in. byłego trenera Meliksona Eliego Sohara w największej hebrajskojęzycznej gazecie “Israel Hayom”. Autor oskarżył Polskę i Polaków o ludobójstwo względem swych żydowskich współobywateli, a także obarczył winą za stworzenie obozów koncentracyjnych.

W reakcji na ten artykuł głos zabrał rzecznik ambasady Izraela w Warszawie Michał Sobelman, który “stanowczo odciął się od krzywdzących głosów obarczających Polskę odpowiedzialnością za zagładę i powszechny antysemityzm”, zwracając uwagę, że to przede wszystkim prywatne poglądy.

Oświadczenie wydała również ambasador Polski w Izraelu Agnieszka Magdziak-Miszewska. Jak podkreśliła, ze smutkiem i oburzeniem przeczytała artykuł, w którym autor oskarża Polskę i Polaków o ludobójstwo względem swych żydowskich współobywateli.

- Chyba za dużo przebywałem na słońcu - tłumaczył się komentator sportowy izraelskiego dziennika “Izrael Hajom” Eli Sohar, który wcześniej zaatakował Maora Meliksona za chęć gry w piłkarskiej reprezentacji Polski.

- Wiele głupstw napisano w ostatnich dniach w związku z Meliksonem, łącznie z tekstem autorstwa podpisanego poniżej. Słońce, które mnie poraziło przedwczoraj wpłynęło na to, że wrzuciłem do jednego worka społeczeństwo polskie lat 40. z Ukraińcami, Litwinami i Łotyszami. Chociaż istniał antysemityzm w Polsce, również Polacy cierpieli z powodu prześladowań nazistowskiego wroga, a wśród nich było niemało Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata - napisał Sohar w swoim felietonie na sportowych kolumnach największej izraelskiej hebrajskojęzycznej gazety.

- Jest mi obojętne, czy gra on w Nikozji, Ammanie, czy Krakowie. Przeszkadza mi, że część naszego społeczeństwa odcina się od wartości, które doprowadziły nas tutaj po 2000 lat wygnania - dodał jednak w piątek Sohar.

Melikson, który 30 października skończy 27 lat, zimą przeszedł z Hapoelu Beer-Szewa do Wisły Kraków. W polskiej lidze wystąpił w 20 spotkaniach i zdobył cztery gole. Przez trenerów i kapitanów drużyn ekstraklasy został wybrany odkryciem poprzedniego sezonu, choć grał tylko w jednej rundzie. Strzelił też trzy bramki w eliminacjach Ligi Mistrzów. Wcześniej grał w Beitarze Jerozolima i Maccabi Hajfa.

Barwy Izraela reprezentował w drużynach do lat 19 i 21. Wystąpił też dwa razy w zespole narodowym, ale wyłącznie w meczach towarzyskich, co nie uniemożliwia mu zmiany przynależności. Ostatni raz w izraelskiej kadrze zagrał w sierpniu, zdobywając dwa gole w spotkaniu towarzyskim z Wybrzeżem Kości Słoniowej (3:4).

PAP

W ostatnią sobotę, 17 września, w ośrodku wypoczynkowym Albatross w Poconos, którego właścicielami są państwo Hanna i Wiesław Piórkowscy zorganizowaną imprezą charytatywna na rzecz trojaczków z Trenton: Kacperka, Natalii i Karolka oraz ich mamy Doroty Zakrzewskej. Mąż Pani Doroty w kwietniu popełnił samobójstwo. Sponsorami imprezy byli między innymi polscy pięściarze: Tomasz Adamek i Przemek Majewski, którzy przekazali cenne upominki na licytację.

W czasie licytacji sprzedano gadżety od Tomka Adamka na łączną sumę 950 dolarów. Całkowity dochód z imprezy w kwocie $4.003 został przekazany na ręce pani Doroty Zakrzewskiej.

Na imprezę goście przybyli z Pennsylwanii, Nowego Jorku, New Jersey, Connecticut, a nawet z Bostonu. Pani Dorocie Zakrzewskiej towarzyszyła rodzina z Polski oraz grono bliskich i przyjaciół. Przepiękna i słoneczna pogoda sprzyjała miłej i wesołej atmosferze. Maluszki zgłodniały w drodze, więc udały się z mamą na posiłek, tak jak również wszyscy zaproszeni goście.

Po obfitym objedzie przyszedł czas na wspólne pogawędki spacery. Na terenie ośrodka dostrzegliśmy banery Millennium Photo zakładu fotograficznego Mirosława Gładysza z Linden, NJ. Jest on człowiekiem związanym bardzo mocno z boksem, a zarazem członkiem teamu naszego mistrza Tomasza Adamka.

Pod wieczór, mimo obniżającej się temperatury, atmosfera zrobiła się bardzo gorąca. Z podestu dla zespołu dobiegały takty muzyki biesiadnej. A szeroki repertuar muzyczny zapewnił DJ Paweł Mystykowski z NY. Rozstawione stoły ponownie zapełniły się gorącymi potrawami, przekąskami, ciastem i słodyczami. Dobiegał trzask palonego drzewa w ognisku i zaczęły się pierwsze próby pieczenia kiełbasek.

W czasie burzliwej licytacji sprzedano gadżety od Tomka Adamka za łączną sumę 950 dolarów; plakat za 300 dolarów kupiony został przez Wiktora Kowalczyka, zdjęcie z autgrafem za 220 dolarów przez Konrada i Kamila Parzychów, rękawice za 250 dolarów przez Maxymmiliana Zakrzewskiego oraz koszulka kupiona przez Justynę Niedźwiedzką za 180 dolarów.

- Zawsze bardzo chętnie włączam się do wszystkich akcji charytatywnych, szczególnie jeśli chodzi o pomoc dzieciom. Panią Zakrzewską spotkała prawdziwa tragedia i bardzo się cieszę, że mogłem jej jakoś pomóc, choć wiem, że jest to zaledwie kropla w morzu potrzeb – powiedział Tomasz Adamek.

Po zakończonej aukcji strzelały szampany i zabawa trwała do późnych godzin nocnych. Niedzielny poranek wszystkich obudził pięknym słońcem. W trakcie śniadania została przeprowadzona loteria fantowa, jej zwycięzca otrzymał od właścicieli ośrodka darmowy tygodniowy pobyt.

Serdeczne podziękowania należą się wszystkim sponsorom, którzy zadbali, aby na stołach niczego nie zabrakło: właścicielce sklepu Syrena w Linden NJ.- Pani Ali, właścicielowi sklepu Wawel w Linden NJ Panu Marcinowi. Na stołach nie zabrakło również deserów i słodyczy z piekarni i ciastkarni Syrena na Greenpoincie w Nowym Jorku a także od właściciela sklepu Polonez w Linden NJ. Uczestnikom, organizatorom, właścicielom ośrodka oraz prywatnym darczyńcom: Magdzie Zyli, Emilii Makuch oraz Zbigniewowi “Zibby” Pajdakowi, jak również wszystkim osobom z Bostonu, które przekazały czeki.

tekst: Marlena Dudzińska

zdjęcia: Mike Gładysz

W Krakowie na dobre rozgorzał spór o niby błahostkę, jaką teoretycznie stanowi jedna zwrotka hymnu Cracovii, w sumie nawet jedne, jedyne słowo. “Psy” to mocno pejoratywne określenie milicji z czasów jeszcze poprzedniej epoki politycznej, wstawione jednak przez doskonałego artystę – jakkolwiek znanego prowokatora – Macieja Maleńczuka słowo do tekstu, który tysiące kibiców “Pasów” wykrzykują na trybunach stanowi ewidentną prowokację fanów klubu z drugiej strony Błoń. Bo i odnosi się do milicyjnego zwierzchnictwa nad Wisłą do czasów ustrojowej transformacji. Teoretycznie może wydawać się, iż cały problem nie ma absolutnie żadnego wręcz znaczenia, a Maleńczukowa słowna wyrazistość to li tylko naigrywanie się z nie tak dawnej historii. Praktycznie jednak sprawa ma dość dużą wagę w kontekście wciąż zagęszczającej się – i tak już wybuchowej – atmosfery unoszącej się nad kibicami dwóch sztandarowych klubów Podwawelskiego Grodu. Obopólne fizyczne napaści, czasami nawet ze śmiertelnym skutkiem, to zjawisko społeczne w Krakowie nazbyt częste, by lekceważyć słowne prowokacje autorstwa ludzi kultury, postaci znanych i poważanych. Wszak Maleńczuk jest zbyt inteligentnym osobnikiem, by nieszczęsne słowo “psy” umieścić – jak teraz twierdzi – w hymnie Cracovii ot tak sobie, przez przypadek. Jako zagorzały zwolennik “Pasów”, układając 7 lat temu zwrotki teraz wyśpiewywane czy wykrzykiwane przez kolegów szalikowców musiał w którymś momencie rzucić kamyczek z Kałuży na Reymonta. Pokusa, dla autora stanowiąca pewnie deklarację miłości do ukochanego klubu, była zbyt wielka, by ekscentryk Maleńczuk mógł z niej zrezygnować. I chyba równocześnie mając w głębokim poważaniu perspektywę, że ten “psi” kamyczek może spowodować lawinę obopólnej nienawiści. Gdzie te czasy, kiedy kibicując Wiśle w porze zimowej chodziło się na hokejowe mecze Cracovii, z całych sił dopingując zespół braci Czorichów i Bogdana Pawlika? Teraz brakuje nawet zwykłej tolerancji dla kibiców drugiego klubu. Trafiając przypadkowo gdzieś w mieście na fanów akurat strony przeciwnej można stracić zdrowie, a nawet życie. No, ale skoro znaczące postaci potęgują napięcie to i trudno się dziwić postępkom zwyrodnialców, kiedy z wysoka czują wiatr w plecy…

Leszek Pieśniakiewicz

meritum.us

Kibice Cracovii zamiast wersu “nigdy nie zejdę na psy” mieliby śpiewać “żeby pasy, żeby pasy, żeby pasy były pany”. O taką zmianę hymnu drużyny z ulicy Kałuży zaapelował jeden z zasłużonych działaczy Cracovii, Zygmunt Sadlik. W Krakowie mało kto nie wie, że “psami” kibice “Pasów” określają fanów Wisły Kraków, odwiecznego rywala z drugiej strony Błoń. Wiąże się to z milicyjną przeszłością tego klubu.

Autor pieśni Maciej Maleńczuk zarzeka się, że tworząc utwór w 2004 roku nie myślał o tych słowach w taki sposób. Na zmianę się nie godzi. Podobnie kibice Cracovii, którzy akurat ten wers wykrzykują 10 razy głośniej niż pozostałe. Klub sprawy nie chce komentować.

Sadlik chciałby do hymnu wrzucić słowa piosenki Jana Pietrzaka “żeby Polska była Polską”, lekko zmienione przez krakauera i publicystę Leszka Mazana.

“Myślę, że panowie Leszek Mazan i Maciej Maleńczuk, obaj chyba kibice Cracovii, nie będą tym oburzeni. Nie potępią tej zmiany i nie potraktują jako plagiatu czy naruszenia praw autorskich” – pisze w swoim apelu Zygmunt Sadlik. Mocno się przeliczył. – G…o mnie obchodzi, że komuś ten wers kojarzy się z milicją. Tu chodzi o to, aby ludzie nie tracili człowieczeństwa - mówi Maciej Maleńczuk. - Absolutnie nie zgadzam się na zmianę. Jakbym to zrobił, sam zszedłbym na psy!

Według niego, nowe słowa w ogóle nie pasują do reszty. Maleńczuk woli już, żeby na stadionie nie odtwarzać całej zwrotki z kontrowersyjnym wersem, a nawet hymnu w ogóle. Przedstawiciele kibiców mają podobne zdanie. – Słowa to po prostu znane polskie powiedzenie. Według nas nie obrażają sąsiadki z drugiej strony Błoń - mówi Paulina Gruszka, wiceprezes stowarzyszenia Tylko Cracovia. - Nie chcemy zmieniać hymnu – kwituje.

Prawdopodobnie kibice zapytani na stadionie byliby mniej dyplomatyczni. Uwielbiają zwrotkę ze spornym wersem. Brzmi ona: “Pamiętam, że jestem z Krakowa, pamiętam i mam to we krwi. Pamiętam te święte słowa. Nigdy nie zejdę na psy”. Śpiewana jest najgłośniej, a gdy pada ostatnie zdanie, stadion drży w posadach. Zwrotka mogłaby być postrachem dla drużyn przyjezdnych na obu stadionach, gdyby nie jej dwuznaczność.

Zbigniew Nęcki, psycholog społeczny, twierdzi, że kibice Wisły Kraków problematycznym wersem mogą czuć się dotknięci.- Słowa mogą zmieniać z czasem znaczenie i tak się stało w tym przypadku, a raczej krakowskim konflikcie - mówi prof. Nęcki.- To czepialstwo i poniżanie kibiców drugiej strony. Choć ukryte pod aluzją i grą znaczeń - kwituje. Nęcki jednak postuluje wstrzymanie się z pomysłem zmian.

Szansy na zmianę nie widzi też Leszek Mazan. - To jest już nie do odkręcenia, choć dla świętego spokoju można by hymn zmienić – mówi publicysta i znawca dziejów Krakowa. - Nie jestem przeciwko bluzganiu na drużynę przeciwną, byleby nie padało za dużo słów na k i j - dodaje.

Mazan uważa, że najpiękniejszy hymn Cracovii to ten Aleksandra “Makino” Kobylińskiego “Z mariackiej wieży hejnał płynie”. Ale jest ponoć zbyt skomplikowany do śpiewania. - Hymn Maleńczuka za to fajnie się wyje. Moje wnuki też wyją. Cóż, że ma podwójne znaczenie. Sam prezydent miasta się w tym pogubił - mówi Mazan.

Wspomina jeden z treningów noworocznych Cracovii, kiedy Jacek Majchrowski, składając życzenia kibicom “Pasów”, wykorzystał słynny wers i tuż przed wyborami naraził się kibicom Wisły. Później przepraszał.

Zmiana hymnu ucieszyłaby za to kibiców Wisły. W swojej pieśni “Jak długo na Wawelu” nie mają zakamuflowanych docinków wobec Cracovii. - Hymn Cracovii niepotrzebnie wywołuje agresję – mówi Jerzy Fedorowicz, poseł i kibic “Białej Gwiazdy”.

- Zmiana nie zaszkodzi. A miasto organizuje już wspólne obozy dla kibiców obu drużyn - dodaje Jan Machowski z biura prasowego Urzędu Miasta.

Piotr Rąpalski

gazetakrakowska.pl

Choć przybyli do Książa z 19 krajów świata w sercu mają kraj przodków. Choć nie wszyscy się  urodzili nad Wisłą, a kilku nawet językiem ojców nie włada, przesiąknięci są i polskością, i miłością do sportu. Raz na dwa lata zjeżdżają do Starego Kraju by we własnym gronie podyskutować o blaskach i cieniach życia imigranta, pochwalić się ostatnimi sukcesami i przyznać do porażek. Bo sport to nie tylko medale i dyplomy, to codzienna wieloletnia praca, o czym uczestnicy XXI Światowego Polonijnego Sejmiku Olimpijskiego, którzy zjechali się do  Książa pod Wałbrzychem wiedzą najlepiej.

Korespondencja własna z Polski

To mój debiut na Sejmiku i choć od kilku lat bywam w Polsce na podobnej imprezie dla dziennikarzy polonijnych czuję się jakbym tych ludzi znał od dawna. Widocznie działacze społeczni – tak jak w przeważającej większości media polonijne – budują identyczny świat pasji i poświęcenia dla idei w tej pięknej i czystej postaci, jaką naprawdę warto poznać.  A zresztą czy w waszym otoczeniu, kochani Czytelnicy, nie ma „wariatów”, którzy zamiast siedzieć z rodziną przed telewizorem lub zarabiać jeszcze więcej dolarów, funtów, euro (niepotrzebne skreślić ) latają z gwizdkiem, prowadzą zajęcia z dziećmi czy walczą ze sponsorem o parę groszy, które pozwolą przeżyć ukochanemu klubowi jeszcze jeden miesiąc.

Diaspora polska liczy wg ostatnich badań prawie 16 milionów osób, językiem polskim nie włada ok. 14 milionów. Polskie władze zaczęły walkę o ten specyficzny „rząd dusz”, a problem poruszył na drugim dniu trwania Sejmiku dr Witold Rybczyński, przewodniczący Komisji Współpracy z Polonią Polskiego Komitetu Olimpijskiego. PKOl jest zresztą, obok władz samorządowych Dolnego Śląska, głównym organizatorem spotkania sportowych działaczy polonijnych. Miejscem naszego zakwaterowania i obrad plenarnych jest legendarny i przepiękny zamek Książ, trudno zresztą o lepszy „adres”, a kto tu nie był i mnie nie wierzy, niech żałuje.

Sejmik traktowany jest przez organizatorów niezwykle poważnie, na otwarcie przybył prezes PKOl Andrzej Karśnicki, jest z nami cały czas sekretarz generalny tej organizacji Adam Krzesiński. W pierwszy dzień trwania imprezy był w Książu marszałek województwa dolnośląskiego – Rafał Jurkowlaniec, sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych – dr Jan Borkowski oraz dyrektor warszawskiego Muzeum Sportu i Turystyki  Tomasz Jagodziński. Wciąż odczuwalna jest zresztą wśród nas obecność  władz wojewódzkich, prężnie działa jednostka promocji regionu.

Rozpoczęciu obrad Sejmiku towarzyszyła ceremonia otwarcia wystawy pt. „Historia polonijnego ruchu sportowego 1887-2010” i promocja przygotowanej pod redakcją prof. Bernarda Woltmana książki pt. „Światowe Sejmiki działaczy polonijnych PKOl w latach 1989-2009”. Wydawcą książki i autorem ekspozycji jest PKOl, w Chicago poznaliśmy wystawę przy okazji ubiegłorocznego meczu szczypiornistów Polski i Niemiec.

Jak to na takich spotkaniach dużej grupy polonusów jest w zwyczaju wybrano i starościnę, i  starostę naszego Sejmiku. Zaszczytne funkcje objęli przedstawiciele najliczniej reprezentowanej w Książu Polonii szwedzkiej Małgorzata Rudomino i Wojciech Nejman. Pierwszym elementem programu artystycznego była natomiast wyprawa do Lądku Zdrój, gdzie po zwiedzeniu kurortu w pobliskich Trzebieszowicach prawie 100 gości Sejmiku zabawiał wraz z kolegami artystami scen polskich Kazimierz Kowalski. Było śpiewająco i… przeraźliwie zimno, a autokar z sejmikowiczami dotarł na zamek krótko przed 1:00 w nocy.

Drugi dzień obrad rozpoczął się od prezentacji uczestników Sejmiku i wystąpień chętnych do uzewnętrznienia swoich pragnień i niepokojów. Skończyło się, jak zwykle przy takich okazjach, na demonstracji swoich dokonań i opowieściach o mało ważnych problemach lokalnych, co wynika pewnie z braku znajomości zakresu działań i sporej miłości własnej. O dziwo, jedyny profesjonalny „power point” pokazała Wiktoria Kurszyńska z rosyjskich Mineralnych Wód, której referat o tym zakątku Kaukazu nawet we mnie, zagorzałym antyturyście, wzbudził spore zainteresowanie rejonem, a projekt polonijnego wolontariatu podczas igrzysk olimpijskich w Soczi przyjąłem z uznaniem i akceptacją.

Zanim wrócę do wystąpienia dr. Rybczyńskiego, które samo w sobie i w wyniku nieobecności zapowiadanego wcześniej prezesa Wspólnoty Polskiej Longina Komołowskiego było najważniejszym elementem niedzieli na zamku Książ, trochę o… pogodzie. Otóż po raz pierwszy od mojego przylotu do Polski przestało wreszcie lać i zza chmur wychyliło się słońce! Po 5 dniach smagania deszczem i wiatrem jest trochę cieplej i może nie powtórzy się ostatnia noc z temperaturą poniżej 10 stopni Celsjusza!

A teraz o najważniejszym, czyli o wystąpieniu pana ambasadora Witolda Rybczyńskiego. Polonijny Londyn, bo o nim była  głównie mowa, jawi się nam po zaprezentowaniu wizji  PKOl naprawdę interesująco. Najważniejszym z 7 punktów projektu jest zdecydowanie powołanie Centrum Olimpijskiego, usytuowanego na prestiżowej Exhibition Road. Nie będzie ono  z pewnością tak wielkie jak słynna Wielka Wystawa z 1851 roku, która dokładnie tam miała miejsce, ale dla 0.5 mln Polaków mieszkających w stolicy Królestwa Anglii i kolejnych tysięcy naszych rodaków, którzy przybędą nad Tamizę podczas igrzysk olimpijskich będzie to miejsce  szalenie ważne. Odbywać się tam bowiem mają spotkania z polskimi medalistami i oby były one jak najczęstsze. Ogromny telebim, wokół którego zbudowana będzie ”strefa kibica”, pokaże obraz z olimpijskich aren i z miejsca spotkań Polaków z całego świata z naszymi sportowcami i specjalnymi gośćmi – celebrytami, wśród których z pewnością nie zabraknie luminarzy świata naszej polityki, biznesu i kultury.

Planowana jest także budowa drugiego londyńskiego miejsca spotkań dla Polaków z równie wielkim ekranem i dodatkowo sceną, na której wystąpią gwiazdy polskiej sztuki. Aż 3 polskie korporacje podejmą się trudu pokrycia kosztów budowy obu centrów, a mowa jest o sumach znacznie przekraczających możliwości  PKOl czy Ministerstwa Sportu. Wczoraj któryś z włodarzy polskiego sportu podał zresztą tegoroczny budżet na przygotowania olimpijskie do Londynu i po szybkim przeliczeniu z przerażeniem odkryłem, że jest o 100 mln złotych mniejszy od tegorocznych zarobków Tigera Woodsa, a ten jak wiadomo ma wyjątkowo kiepski sezon…

Podczas igrzysk PKOl  przewiduje otwarcie aż  3 wystaw  tematycznych:  „Polonia Today” i „Oferta Gospodarcza Polski” ma pomóc w promocji naszej ojczyzny, a znana  już w Chicago, zaprezentowana w Senacie i na zamku Książ ekspozycja olimpijska przybliży światu historię polskiego sportu.

Planuje się też przeprowadzenie dwóch konkursów ”Sport w sztuce”  i jest to moim  zdaniem znakomity powrót do źródeł, wszak do 1948 roku; takie konkursy były traktowane w olimpijskim świecie jak konkurencje sportowe, przy czym jeden będzie tylko dla dzieci!

Forum Polonijne będzie okazją do spotkań wielu pokoleń Polaków z całego świata i może być wielce pomocne w pobudzeniu wielu ośrodków do działania i integracji. Zasypywaniu podziałów starzy – nowi pomoże też być może kolejna inicjatywa PKOl polegająca na zbieraniu adresów Polaków mieszkających w Londynie, a  chętnych do wynajęcia pomieszczeń na okres igrzysk rodakom z wszystkich zakątków globu. Tu w grę wchodzi barterowa wymiana wakacji lub oferta handlowa, która musi być jednak dużo tańsza od ofert na rynku podczas trwania igrzysk.

A te niemal dokładnie za rok! I pewnie temat najważniejszych zawodów sportowych świata będzie motywem przewodnim naszego Sejmiku, który jeszcze się nie rozkręcił na dobre ale już dzisiejszy wieczór z udziałem olimpijczyków połączony z turniejem rycerskim i pokazem sztucznych ogni na dziedzińcu Zamku Książ może sytuację zmienić diametralnie.

Jutro wyjazd do Wrocławia i o tych wydarzeniach z pewnością i radością powiadomię  w następnej relacji.

Sławek Sobczak

meritum.us